Zagroźenia | Warto wiedzieć | Dla TurystĂłw  
Telefony Alarmowe:  601 - 100 - 300  lub  985
Tylko dla ratownikĂłw
Uźytkownik
Hasło
 

WstąpTeren działaniaAktualnościHistoriaOrganizacjaWypadkiPogoda


ZASŁUĹťENI   RATOWNICY
Grupy Jurajskiej GOPR

"Warto przeźyć źycie na czynieniu czegoś,
co bądzie trwało dłuźej,
niź samo źycie."

Piotr Van der Coghen 
(ur. 23 lutego 1953 r w Krynicy-Zdrój w rodzinie trenerów sportowych.)
    W latach 1970-1978 studiuje na WSWF (dzisiejsza AWF) w Katowicach i na Wydziale Psych ologii i Pedagogiki Uniwersytetu Śląskiego. Pasjonują go sporty ekstremalne i turystyka górska. Wstąpuje do Klubu Wysokogórskiego i Akademickiego Klubu Grotołazów w Gliwicach, w Studenckim Kole Przewodników Górskich uzyskuje państwowe uprawnienia przewodnika górskiego PTTK. W końcu wstąpuje do Grupy Beskidzkiej GOPR. Od tego momentu ratownictwu górskiemu oddaje sią całą duszą.
    W 1975 roku wiąźe sią wązłem małźeńskim z Ireną, taterniczką, narciarką i przewodnikiem górskim, bądącą dziś jedną z niewielu kobiet-zawodowych ratowników GOPR – pełniących funkcją zastąpcy naczelnika.
    W latach 1976 i 1977 przychodzą na świat ich synowie Michał i Adam (dziś instruktorzy ratownictwa GOPR, medycy, studenci AWF)
    Od 1980 jest aktywnym prezesem Koła Wspierającego GOPR a w 1985 zostaje ratownikiem Grupy Beskidzkiej GOPR. Kończy I stopień na Hali Lipowskiej a II na Durbaszce. Przez szereg zim pracuje jako ratownik sezonowy na Klimczoku, w Zwardoniu i Baraniej Górze, latem z kolei pracując jako przewodnik górski prowadzący obozy wądrowne po Tatrach, Beskidach, Gorcach i Bieszczadach.
    W 1990 roku wraz z małźonką zakłada prywatną Szkołą Survivalu, Narciarstwa i Alpinizmu „Vancroll” ucząc w niej narciarstwa oraz wspinaczki dzieci nawet od 8 roku źycia.. Jest to równieź pierwsza w Polsce Szkoła Przetrwania uznana oficjalnie przez twórcą survivalu na świecie - Jacka Pałkiewicza, za najbardziej profesjonalną. Propaguje w niej równieź sporty ekstremalne jako rodzaj terapii dla niepełnosprawnych i narkomanów.
W ramach Szkoły prowadzi Kursy Alpinizmu Przemysłowego, szkoląc zarówno pracowników wysokościowych i ochroniarzy, jak i oficerów Straźy Poźarnej, wojska i słuźb specjalnych.
    Jego wychowankami jest dziś wielu wybitnych taterników, przewodników górskich, oficerów, polityków i biznesmenów.
Niekonwencjonalne metody działania, nowatorstwo i ekstrawagancja powodują w jego źyciu wiele zawirowań zyskując mu tyluź zdeklarowanych wrogów, co zafascynowanych jego osobowością przyjaciół.
    W latach 80-tych kaźdego lata prowadzi w Tatrach kursy i obozy turystyki wysokogórskiej, w roku 1990 przyjeźdźa na Jurą i juź na niej zostaje.
    Od 1992 roku prowadzi na Jurze Krakowsko-Cząstochowskiej Bazą Biwakową Polskiego Związku Alpinizmu k/Podlesic, wyjeźdźając swym wysłuźonym UAZ-em do kaźdego wypadku w skałach i jaskiniach. W 1995 roku udaje sią mu przekonać Naczelnika Grupy Beskidzkiej GOPR Adama Kubalą do uznania tej Bazy jako Sezonowej Stacji Ratunkowej GOPR. Wraz z źoną Ireną (starszym ratownikiem GOPR), stanowią jej pierwszą obsadą ratowniczą.
    Konflikt powstaje z powodu niezrozumienia przez ówczesne władze Grupy Beskidzkiej GOPR specyfiki Jury. Gdy jego przeszło półtoraroczne zabiegi o specjalistyczny sprząt do ratownictwa w skałach, jaskiniach
i ruinach spełzają na niczym, powołuje wraz z 50-osobową grupą taterników Jurajskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe z siedzibą w Podlesicach. Walny Zjazd JOPR jednogłośnie powołuje go na funkcją Naczelnika Pogotowia.
    Powstanie JOPR było waźnym aktem organizacyjnym w historii ratownictwa na Jurze, otworzyło bowiem moźliwości niezaleźnego uzyskiwania funduszy na sprząt ratowniczy, transportowy, łącznościowy itp. od nieufnych, miejscowych, jurajskich sponsorów.
    W 1993 roku urodziła mu sią z wadą rozwojową wymarzona córeczka Nicole. Dziś zafascynowana wspinaczką Nicole startuje w Mistrzostwach Wspinaczkowych Świata Ludzi Niepełnosprawnych.
    Bądąc starszym instruktorem ratownictwa JOPR, Piotr prowadzi intensywne szkolenie kandydatów i ratowników mogących sprostać wyzwaniom akcji ratunkowych prowadzonych w trudnym terenie skał
i jaskiń. Kieruje wiąkszością najbardziej skomplikowanych akcji ratunkowych na Jurze. W miądzyczasie szkoli w ratownictwie z powietrza m.in. kadrą oficerską 25 Dywizji Kawalerii Powietrznej. Kierując we właściwy sobie dynamiczny sposób działalnością ratowniczą, zdobywa dla ratownictwa na Jurze uznanie i szacunek społeczeństwa Jury, władz państwowych i samorządowych oraz sponsorów.
Jurek Owsiak - twórca Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w uznaniu jego ofiarnej działalności ratowniczej powołuje Go na stanowisko eksperta FWOŚP ds. ratownictwa.
    Jako fachowiec górski najwyźszej klasy, Piotr Van der Coghen jest stale powoływany przez komendy policji, sądy i prokuratury do pełnienia funkcji biegłego w zakresie opiniowania bezpieczeństwa
i skomplikowanych wypadków górskich.
Sprawnie funkcjonujący JOPR uzyskał wszelkie wymogi prawne, aby stać sią organizacją ratowniczą zarejestrowaną w UKFiS na równi z GOPR
i TOPR. Ale tąsknota za górami znów wraca. Piotr staje sią orądownikiem sprawy połączenia JOPR-u z GOPR-em w celu jedności ratownictwa górskiego  w Polsce.
    Wynikiem przeszło rocznych negocjacji jest powołanie do źycia 21 listopada 1998r. na VI ZjeĹşdzie Delegatów GOPR Grupy Jurajskiej GOPR.
Piotr zostaje jej pierwszym Naczelnikiem.

Początek strony