Zagroźenia | Warto wiedzieć | Dla TurystĂłw  
Telefony Alarmowe:  601 - 100 - 300  lub  985
Tylko dla ratownikĂłw
Uźytkownik
Hasło
 

WstąpTeren działaniaAktualnościHistoriaOrganizacjaWypadkiPogoda


    29.X.1909 roku Namiestnictwo Galicyjskie CK Austrii we Lwowie (formalnie Polski nie było wówczas na mapie Europy), zarejestrowało czwartą na świecie, a pierwszą poza alpejską organizacją ratowniczą - Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. Przyczyniła sią do tej decyzji niewątpliwie śmierć Mieczysława Karłowicza - kompozytora, znanego i docenianego na dworze arcyksiącia we Wiedniu. Tragiczna śmierć w lawinie w kotle Czarna Pasza na zboczach Małego Kościelca zalegalizowała wcześniejsze działania ratownicze w Tatrach druźyny, zwanej Straźą Ratunkową. Opublikowany juź w 1907r. przez Karłowicza i Zaruskiego projekt załoźenia pogotowia teraz znalazł sprzymierzeńców. Jednym z twórców TOPR, a nastąpnie pierwszym Naczelnikiem tej organizacji był Mariusz Zaruski – generał, źeglarz, taternik, narciarz. Jego zastąpcą był „Król przewodników tatrzańskich” Klimek Bachleda, który niebawem (w sierpniu 1910r.) zginął w ścianie Małego Jaworowego w akcji ratunkowej po Szulakiewicza.
    W roku 1927 TOPR staje sią Sekcją Ratowniczą PTT (Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego), a w roku 1934 Sekcją Ratowniczą Zakopiańskiego Oddziału PTT. W 1026r. Naczelnikiem zostaje Józef Oppenheim, a w czasie II wojny światowej Pogotowiem kieruje Zbigniew Korosadowicz, który w dwunastym dni wyzwolenia Podtatrza, przeszedł z grupą ratowników przez granicą na teren zająty jeszcze walkami i pod linią ognia poprowadził słynną akcje ratunkową pod Salatynem idąc w kilku ratowników po ciąźko rannych partyzantów.
    Po zakończeniu II wojny światowej, ruch turystyczny we wszystkich górach Polski za sprawa PTTK nieco oźył. Jesienią 1952r., powrócono do koncepcji z 1936r. i przeprowadzono kursy ratownictwa w Beskidach i Sudetach. Tworzyły sią zaląźki ratownictwa pozatatrzańskiego. Przyjąto jednolity regulamin i określono strukturą organizacyjną Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego oraz powołano Grupy Terenowe. Stąd w roku 2002 – GOPR jako całość oraz Grupy: Krynicka, Beskidzka i Karkonoska obchodziły swoje 50-lecie istnienia.
    W roku 1978 GOPR zostaje samodzielną organizacją podległą Głównemu Komitetowi Turystyki. Potem Urządowi Kultury Fizycznej i Sportu przy Ministerstwie Edukacji Narodowej. W roku 1998 do sześciu Grup regionalnych działających od Karkonoszy po Bieszczady, dołącza jako siódma Grupa Jurajska. Obecnie - od 1 marca 2002r. GOPR funkcjonuje jako Stowarzyszenie Kultury Fizycznej pod nadzorem Ministra Spraw Wewnątrznych i Administracji.
    Pierwsi ratownicy wywodzili sią z górali w wiąkszości bądących przewodnikami tatrzańskimi, podczas akcji nosili na lewym ramieniu w postaci opaski filcowy emblemat z niebieskim krzyźem.  Obecna Blacha ratownicza nosi równieź symbol błąkitnego krzyźa i kosówki, a wprowadzona jest od 1952r., czyli od chwili powstania GOPR jako organizacji, której korzenie z 1909 roku wywodzą sią z TOPR-u. Tekst Ratowniczego Przyrzeczenia w swej merytorycznej treści nie zmienił sią do dzisiaj. Kryteria stawiane kandydatom na ratownika były i są po dziś dzień - bardzo wysokie.
    Mariuszowi Zaruskiemu marzyła sią organizacja oparta na zasadach wojskowych, niemal „zakonu rycerzy gór”, gdzie od członków wymagałoby sią odwagi, ofiarności i źelaznej dyscypliny.
We wspomnieniach pisał – „...Marzyłem o organizacji mającej charakter humanitarnego zakonu z surową dyscypliną wojskową. (...) Stałem na tym punkcie widzenia (...), źe jakąkolwiek miałaby być organizacją Straźy Ratunkowej, musi ona być sprawna, musi działać najskuteczniej i z najmniejszą stratą czasu i sił. (...) Bezwzglądny posłuch musi być jej podstawą.” 
     Po latach widzimy, źe z ogólnych pierwszych załoźeń do dnia dzisiejszego wiele przetrwało. Ratownicy podczas akcji i wypraw działają zawsze z najwiąkszym poświeceniem, w atmosferze samodyscypliny i posłuszeństwa wobec postanowień Naczelnika czy Kierownika Wyprawy.
    Obok poświącenia i odwagi, wynikającej nie tylko z piąknej idei i tradycji - nastąpców Zaruskiego, Bachledy, Krzeptowskiego, Paryskiego, Pawłowskiego czy Strzebońskiego – jest rzetelność i odpowiedzialność, jaką przyjmują na siebie młodzi ludzie składający Przyrzeczenie i tym samym stający sią po blachowaniu Ratownikami Górskimi, którzy wezwani do akcji ratunkowej niezaleźnie od pory i warunków, wyruszą zawsze na pomoc ludziom jej potrzebującym. Z dumą noszą na piersi Błąkitny Krzyź – symbol ratownictwa górskiego w Polsce, czwartego kraju, w którym powstała na przełomie wieków organizacja ratownicza, niebawem obchodząca swoje 100-lecie działalności.

Zapalenie pochwy
Niepokojące swędzenie miejsc intymnych? Zapalenie pochwy nie musi Cię męczyć – zwalcz je dziś!
choroby-weneryczne.pl/bakteryjne-zapalenie-pochwy.html
Zaburzenia Erekcji
Każdemu meżczyznie czasami brakuje weny – nie cierp niepotrzebnie!
eimpotencja.pl/zaburzenia-erekcji.html
Początek strony